บริษัทดาวเทียมที่ส่งสัญญาณถึงมือถือได้โดยตรง กำลังจะสร้างจรวดของตัวเอง ผมถอดงานเปิดตัวมาเล่าว่าทำไมต้องทำ จรวดที่ทำงานเดียวง่ายกว่าจรวดรายอื่นจริงไหม และเงินที่มีอยู่พอถึงปี 2028 หรือเปล่า
วันที่ 12 พฤศจิกายน 2026 Abel Avellan ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของ AST SpaceMobile (ASTS) เปิดกล้องพาเดินในโรงงานที่เมือง Midland รัฐเท็กซัส ให้ดูดาวเทียม BlueBird ที่ประกอบเสร็จวางเรียงกัน เขาไล่ให้ดูว่าดาวเทียมลำดับที่ 14–28 สร้างเสร็จและพร้อมส่งภายในเดือนมกราคม ลำดับที่ 29–51 อยู่ในสายการผลิตด้วยอัตราเดือนละ 6 ดวง และบริษัทมีสัญญาปล่อยรองรับราว 100 ดวงในปี 2027–2028 ตามที่เขาเล่า
ปัญหาคือดาวเทียมที่สร้างเสร็จแล้วยังขึ้นฟ้าไม่ได้ทันที เพราะต้องรอคิวจรวดของบริษัทอื่น Scott Wisniewski ประธานบริษัทเล่าในช่วงสนทนาว่าบริษัทใช้เงินราว $20M ต่อสัปดาห์ ทั้งค่าดำเนินงานและค่าสร้างดาวเทียม ยิ่งรอนาน เงินก็ยิ่งออกโดยที่ดาวเทียมยังไม่ได้ทำเงิน (ถอดความ) งานนี้จึงเป็นการเปิดตัวจรวดชื่อ Blacklift ที่บริษัทจะสร้างเอง เพื่อส่งดาวเทียมของตัวเองโดยไม่ต้องรอใคร
บทความนี้เรียบเรียงจากงานเปิดตัว Blacklift (12 พ.ย. 2026) รายงานไตรมาส 3 (10-Q) และ 8-K ที่ AST SpaceMobile ยื่นต่อ ก.ล.ต.สหรัฐฯ และข่าวสถานะจรวดของรายอื่นถึงกลางเดือนพฤศจิกายน ส่วนตัวเลขงบไตรมาสแบบละเอียดอยู่ในบทความ งบ AST SpaceMobile ไตรมาส 3 ปี 2026
อ่านผ่านๆ ก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาดูตอนเจอคำเหล่านี้
Blacklift เป็นจรวดสามท่อน ทำจากวัสดุคอมโพสิตทั้งลำ ท่อนแรกใช้เครื่องยนต์ Miranda 9 ตัว ท่อนที่สองใช้เครื่องยนต์ Vira 2 ตัว และท่อนที่สามใช้ Vira อีก 1 ตัว บริษัทเรียกว่าจรวดขนาด 20 ตัน ใส่ BlueBird ซ้อนกันได้สูงสุด 5 ดวงต่อเที่ยว และตั้งเป้าบินครั้งแรกปลายปี 2028 ตามที่ซีอีโอประกาศ
Blacklift ในตัวเลขที่บริษัทประกาศ
จากงานเปิดตัว Blacklift 12 พ.ย. 2026 และ 10-Q ไตรมาส 3/2026 (บริษัทเรียกว่า "จรวดขนาด 20 ตัน") · ยังไม่มีสเปกน้ำหนักบรรทุกแยกออกมา
ซีอีโอเล่าว่าทีมรวมกับวิศวกรของ Firefly มีราว 350 คนแล้ว ใช้ระบบวัสดุเดียวกับที่ใช้สร้างโครงดาวเทียม และใช้เครื่องมือที่โรงงาน Midland มีอยู่แล้วสร้างถังเชื้อเพลิง เขาบอกว่าภายในเดือนมกราคม 2027 จะมีถังชุดแรกเริ่มทดสอบ และกำลังเริ่มสร้างถังชุดแรก 10 ชุด (ถอดความ) ส่วนฐานปล่อยจะใช้ Wallops ในรัฐเวอร์จิเนีย ที่เดียวกับจรวด Antares เดิมและจรวด Eclipse ของ Firefly ซึ่งบริษัทกำลังปรับปรุง
อุปกรณ์สำคัญอื่น เช่น ระบบควบคุมการบิน ระบบแยกท่อน และระบบทำลายจรวดกรณีฉุกเฉิน ซีอีโอบอกว่าใช้ชิ้นส่วนที่บินมาแล้วราว 10 ปี (ถอดความ) ช่วงสองปีข้างหน้าบริษัทยังจ้าง SpaceX, Blue Origin และรายอื่นส่งดาวเทียมราว 100 ดวงตามสัญญาที่มีอยู่ แล้วค่อยเริ่มใช้ Blacklift ตั้งแต่ปี 2028
ซีอีโอพูดชัดว่าบริษัทไม่ได้อยากเข้าธุรกิจจรวด และไม่ได้ทำเพราะชอบจรวด แต่ทำเพราะ "สร้างดาวเทียมได้เร็วกว่าที่หาจรวดมาส่งได้" (ถอดความ) เมื่ออ่านคำตอบในช่วงสนทนาทั้งหมด ผมสรุปเหตุผลของบริษัทได้ 4 ข้อ
มีอีกประเด็นที่ผู้ดำเนินรายการถามตรงๆ คือ SpaceX มีบริการ Starlink ซึ่งในแง่หนึ่งเป็นคู่แข่ง ความสัมพันธ์จะเป็นอย่างไร Wisniewski ตอบว่าบริษัทจะยังทำงานกับผู้ให้บริการจรวดรายอื่นต่อไปตามปกติของวงการ (ถอดความ) ผมมองว่าคำตอบนี้สุภาพ แต่การที่บริษัทหนึ่งต้องพึ่งจรวดของคู่แข่งทางอ้อมก็เป็นเหตุผลเชิงกลยุทธ์ที่เข้าใจได้
เหตุการณ์ปีนี้ช่วยอธิบายว่าทำไมเรื่องจรวดถึงกลายเป็นคอขวด BlueBird ขึ้นฟ้าได้จริงด้วยจรวด 3 ชนิด และเจอปัญหาจากจรวดที่ไม่ได้อยู่ในมือบริษัทหลายครั้ง
BlueBird รุ่นใหม่กับจรวดที่ใช้ส่ง: เกิดอะไรขึ้นบ้าง
จาก 10-Q ไตรมาส 3/2026 และข่าว Spaceflight Now / Space.com / Payload · วันที่ในอนาคตเป็นเป้าของบริษัท
มุมมองของผม เหตุผลข้อแรกและข้อสองหนักแน่นที่สุด ดาวเทียมที่สร้างเสร็จแล้วรอเป็นเดือนคือเงินที่จมอยู่เฉยๆ และเป้าที่บริษัทเคยให้ว่าจะมีดาวเทียมราว 45 ดวงในวงโคจรก็เลื่อนจากปี 2026 ไปกลางปี 2027 แล้ว แต่ Blacklift แก้ปัญหานี้ได้หลังปลายปี 2028 เท่านั้น ระหว่างนี้บริษัทยังต้องพึ่งจรวดของคนอื่นเหมือนเดิม
ซีอีโอเล่าว่าการออกแบบจรวดใหม่ทั้งลำอาจใช้เวลาเกินสิบปี และราว 80% ของเวลานั้นหมดไปกับเครื่องยนต์ (ถอดความ) บริษัทจึงซื้อสิทธิผลิตเครื่องยนต์จาก Firefly Aerospace ที่พัฒนาเครื่องยนต์และจรวดมากว่าสิบปี พร้อมสิทธิใช้เครื่องมือทดสอบ กำลังการผลิต และทีมวิศวกรหลายร้อยคน เขาเรียกว่า "เริ่มจากเบสสาม" แทนที่จะเริ่มจากศูนย์
เงินที่ AST จ่ายให้ Firefly ตามสัญญา
| รายการ | มูลค่า | ได้อะไร |
|---|---|---|
| สิทธิผลิตเครื่องยนต์ตลอดไป (เงินสด) | $400M | สร้าง Miranda และ Vira เองได้ จ่ายตอนปิดดีล คาดว่าไตรมาส 4/2026 |
| สิทธิผลิตเครื่องยนต์ (หุ้นใหม่) | 10–14 ล้านหุ้น | 2.4 ล้านหุ้นขายได้ทันที ที่เหลือทยอยปลดล็อกที่ 6 เดือน 1 ปี และ 3 ปี |
| ค่าเครื่องยนต์จรวด 3 ลำแรก | $250M | Miranda 27 ตัว + Vira 9 ตัว (รวม 36 ตัว) |
| ค่าบริการวิศวกรรม 3 ปี | $250M | ทีมและเครื่องมือของ Firefly ช่วยพัฒนา |
| รวมส่วนที่เป็นเงินสด | $900M | บวกหุ้นใหม่ ข่าวรายงานมูลค่ารวมเกิน $1.3B |
จาก 10-Q ไตรมาส 3/2026 หมายเหตุเหตุการณ์ภายหลัง และ 8-K 6 พ.ย. 2026 · จำนวนเครื่องยนต์ตามที่ Firefly และข่าวรายงาน · รวมเงินสดคำนวณเอง
ฝั่งความพร้อมของเครื่องยนต์ ซีอีโอบอกว่าเครื่องยนต์ผ่านการจุดทดสอบรวมกว่า 4,200 วินาที เท่ากับการบินขึ้นของท่อนแรก 10 ครั้ง และทดสอบที่แรงขับเกินความต้องการ 110% เขาใช้คำว่า "พร้อมบิน" (ถอดความ) ส่วน Firefly ระบุว่า Miranda มีแรงขับราว 230,000 ปอนด์ และผ่านการจุดทดสอบกว่า 175 ครั้ง
สิ่งที่ผู้อ่านควรรู้คือ Miranda ยังไม่เคยบินขึ้นวงโคจรจริง เครื่องยนต์รุ่นนี้ทำมาเพื่อจรวด Eclipse ของ Firefly ที่พัฒนาร่วมกับ Northrop Grumman ซึ่งเลื่อนเที่ยวแรกไปไม่ก่อนปี 2027 ประวัติการบินจริงที่ซีอีโอพูดถึงจึงเป็นของชิ้นส่วนอื่น เช่น ระบบควบคุมการบิน ไม่ใช่ตัวเครื่องยนต์ (ผมอธิบายเพิ่มเอง) การทดสอบบนพื้นดินเป็นก้าวที่จำเป็น แต่จรวดใหม่หลายลำเจอปัญหาตอนบินจริงแม้ทดสอบภาคพื้นผ่านมาแล้ว
อีกด้านหนึ่ง ซีอีโอบอกว่าบริษัทจะสร้างกำลังผลิตเครื่องยนต์ของตัวเองให้เร็ว เพราะต้องการทำเองให้ได้ราว 95% แบบเดียวกับดาวเทียมที่บริษัทผลิตชิ้นส่วนเองราว 95% (ถอดความ) การที่ Eclipse ใช้ Miranda แบบเดียวกันจึงเป็นข้อดี ถ้า Eclipse บินสำเร็จในปี 2027 ก็เท่ากับเครื่องยนต์ได้พิสูจน์ตัวเองก่อน Blacklift
ซีอีโอย้ำหลายครั้งว่า Blacklift ทำแค่อย่างเดียว คือส่ง BlueBird ไปที่ 550 กม. ไม่ไปดวงจันทร์ ไม่ไปดาวอังคาร และไม่ต้องกลับลำกลางอวกาศ เขาใช้หลักออกแบบว่า "ชิ้นส่วนที่ดีที่สุดคือชิ้นที่ไม่ต้องมี ขั้นตอนที่ดีที่สุดคือขั้นที่ไม่ต้องทำ" เพราะถ้าเริ่มด้วยความต้องการหลายข้อ ความซับซ้อนจะทบกันไปเรื่อยๆ (ถอดความ) คำถามคือ จรวดที่ทำงานเดียวจะง่ายกว่าจรวดอเนกประสงค์ของรายอื่นได้แค่ไหน
การขึ้นไปถึงความสูง 550 กม. ไม่ใช่ส่วนที่ยากที่สุด ส่วนที่ยากคือการทำให้ดาวเทียมวิ่งรอบโลกได้โดยไม่ตกลงมา ซึ่งต้องเร็วราว 7.6 กม. ต่อวินาที หรือราว 27,000 กม. ต่อชั่วโมง ซีอีโอเปรียบว่าดาวเทียมเคลื่อนที่เร็วราวสองเท่าของกระสุนปืน เมื่อนับแรงที่เสียไปกับการต้านแรงดึงดูดและอากาศ จรวดทุกลำที่ไปวงโคจรต่ำต้องสร้างความเร็วรวมราว 9–10 กม. ต่อวินาที ไม่ว่าจะเป็นของบริษัทไหน (ผมอธิบายเพิ่มเอง)
เปรียบให้เห็นภาพ เหมือนขว้างลูกบอลให้ไกลจนตกเลยขอบโลกไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ขว้างขึ้นตรงๆ ให้สูง การไป 550 กม. แทน 400 กม. ใช้แรงเพิ่มไม่มาก ความยากหลักจึงเท่ากับจรวดวงโคจรต่ำทุกลำ สิ่งที่ "งานเดียว" ช่วยได้จริงคือเรื่องอื่นรอบตัวจรวด
งานเดียวช่วยอะไร และไม่ช่วยอะไร
ช่วยให้ง่ายขึ้น
ตามที่ผู้บริหารอธิบาย + ผมเสริม
ไม่ได้ทำให้ง่ายขึ้น
ความเสี่ยงหลักของจรวดใหม่ทุกลำ
ฝั่งซ้ายมาจากคำอธิบายของซีอีโอในงานเปิดตัว · ความเร็วรวมและข้อสังเกตเรื่องจุดแยกท่อนเป็นคำอธิบายของผม
มุมมองของผม คำว่า "งานเดียว" ทำให้ Blacklift ง่ายกว่าจรวดอเนกประสงค์ในเรื่องข้อกำหนด การทดสอบ และการทำซ้ำ ซึ่งเป็นเรื่องจริงและมีค่า แต่ส่วนที่ทำให้จรวดใหม่ล้มเหลวบ่อยที่สุด คือเครื่องยนต์ การแยกท่อน และการผลิตถังให้ได้คุณภาพ ยังอยู่ครบ ตัวอย่างใกล้ตัวคือ Neutron ของ Rocket Lab ที่เลื่อนเที่ยวแรกไปปี 2027 หลังเจอปัญหาการผลิตถังเชื้อเพลิง ทั้งที่ Rocket Lab ส่งจรวด Electron มาแล้วหลายสิบเที่ยว และ Alpha ของ Firefly เองก็ไม่ถึงวงโคจรในเที่ยวแรกเมื่อปี 2021
อีกเรื่องที่น่าสนใจคือการเลือกสามท่อน จรวดใช้ซ้ำที่คนรู้จักอย่าง Falcon 9, New Glenn และ Neutron เป็นจรวดสองท่อน ซีอีโอยอมรับเองว่าการเพิ่มท่อนขัดกับหลัก "ชิ้นส่วนที่ดีที่สุดคือชิ้นที่ไม่ต้องมี" แต่เลือกเพราะอยากให้ท่อนแรกกลับมาใช้ซ้ำได้ง่ายจริงๆ (ถอดความ) แปลว่าบริษัทแลกความซับซ้อนตอนบินขึ้น เพื่อความง่ายตอนนำท่อนแรกกลับ
จรวดแต่ละลำไม่ได้มีความสูงตายตัว จรวดส่งของได้หลายความสูง แต่ยิ่งไปสูง ยิ่งบรรทุกได้น้อยลง ตัวเลขบรรทุกที่บริษัทจรวดประกาศมักวัดที่วงโคจรอ้างอิงที่ต่ำกว่า 550 กม. ตัวเลขในตารางข้างล่างจึงใช้ดูขนาดคร่าวๆ ไม่ได้แปลว่าส่งไปที่ 550 กม. ได้เท่านั้น อีกเรื่องคือดาวเทียม BlueBird รุ่นใหม่หนักราว 6 ตัน และแผงเสาอากาศใหญ่ หัวจรวดต้องกว้างพอด้วย น้ำหนักอย่างเดียวจึงไม่พอ
จรวดที่เกี่ยวข้องกับ AST SpaceMobile และคู่แข่งในตลาดจรวด
| จรวด | บริษัท | บรรทุกสู่วงโคจรต่ำ | สถานะ (พ.ย. 2026) | BlueBird ต่อเที่ยว |
|---|---|---|---|---|
| Electron | Rocket Lab (RKLB) | ราว 0.3 ตัน | บินประจำ ไตรมาส 3 บิน 6 เที่ยว | ใส่ไม่ได้ |
| Neutron | Rocket Lab (RKLB) | 13 ตัน (ใช้ซ้ำ) · 15 ตัน (ทิ้ง) | เลื่อนเที่ยวแรกไปปี 2027 | ราว 2 ตามน้ำหนัก (คำนวณเอง) |
| Alpha | Firefly (FLY) | ราว 1 ตัน | รุ่น Block 2 เลื่อนเป็นไตรมาส 4/2026 | ใส่ไม่ได้ |
| Eclipse | Firefly + Northrop Grumman | 16.3 ตัน | เที่ยวแรกไม่ก่อนปี 2027 · Miranda 7 ตัว | ราว 2 ตามน้ำหนัก (คำนวณเอง) |
| Blacklift | AST SpaceMobile (ASTS) | "จรวดขนาด 20 ตัน" | เป้าปลายปี 2028 · Miranda 9 ตัว | สูงสุด 5 (ตามบริษัท) |
| Falcon 9 | SpaceX (SPCX) | 22.8 ตัน (ทิ้ง) | บินประจำ ท่อนแรกใช้ซ้ำ | 3 (ส่งจริงปีนี้ 2 เที่ยว) |
| New Glenn | Blue Origin (ไม่ได้จดทะเบียน) | 45 ตัน | ระเบิดที่ฐาน พ.ค. 2026 · เที่ยว BB17–19 เป้าไตรมาส 1/2027 | เที่ยวหน้า 3 · หัวจรวด 7 ม. รายงานว่าใส่ได้ถึง 8 |
| Starship V3 | SpaceX (SPCX) | เกิน 100 ตัน ใช้ซ้ำทั้งลำ (ตามที่ SpaceX บอก) | ขึ้นวงโคจรครั้งแรกปลาย ก.ย. 2026 | AST ยังไม่ได้ใช้ |
| LVM3 | ISRO (อินเดีย) | — | ส่ง BB6 ธ.ค. 2025 | 1 |
ตัวเลขบรรทุกตามที่แต่ละบริษัทระบุ (วัดที่วงโคจรอ้างอิงต่างกัน) · สถานะจากบทความงบ Rocket Lab และ SpaceX ไตรมาส 3/2026 ของเรา ข่าว Spaceflight Now และหน้า Eclipse ของ Firefly · "ราว 2 ตามน้ำหนัก" = 13–16 ตัน ÷ ราว 6 ตัน ยังไม่นับขนาดหัวจรวด
จากตาราง Blacklift อยู่ในรุ่นเดียวกับ Neutron และ Eclipse ซึ่งเป็นจรวดขนาดกลางที่ยังไม่เคยบินทั้งคู่ ส่วนรายที่บินจริงและพิสูจน์แล้วมีแค่ Falcon 9 สำหรับงานของ AST ข้อได้เปรียบที่บริษัทอ้างจึงไม่ใช่ว่าจรวดใหญ่กว่า แต่คือการออกแบบให้พอดีกับดาวเทียมของตัวเอง และบินได้บ่อยตามตารางที่บริษัทกำหนดเอง
Peter Beck ซีอีโอของ Rocket Lab ตอบเรื่องนี้ในคอลงบของ Rocket Lab ว่าความจุจรวดในตลาดตึงมาก ต่อให้ Neutron บินแล้วก็ยังไม่พอสำหรับความต้องการ (ถอดความจากบทความงบ Rocket Lab ของเรา) ข้อนี้สนับสนุนเหตุผลของ AST ว่าการหาจรวดไม่ใช่เรื่องที่เงินแก้ได้อย่างเดียว
ผู้ดำเนินรายการถามตรงว่าเงินลงทุนก้อนใหญ่ขนาดนี้คุ้มอย่างไร Wisniewski ตอบว่าบริษัทถามตัวเองว่าโครงการนี้สร้างมูลค่าเท่าไร แล้วจำกัดต้นทุนส่วนเพิ่มให้อยู่ในกรอบ ปีหน้าจะมีเงินลงทุนเพิ่มอีก "หลายร้อยล้านดอลลาร์" เพื่อไปถึงเที่ยวบินแรก แลกกับต้นทุนแบบเจ้าของที่ต่ำกว่าราคาตลาดราว 75% (ถอดความ)
ข้อมูลที่ใช้ประกอบได้จาก 10-Q คือบริษัทประมาณต้นทุนเฉลี่ยของดาวเทียมรุ่นใหม่ รวมวัสดุและค่าปล่อยจรวด อยู่ที่ราว $21–23M ต่อดวง สำหรับกลุ่มดาวเทียมกว่า 90 ดวง โดยดวงแรกๆ แพงกว่านี้และค่อยๆ ถูกลงเมื่อได้สัญญาปล่อยที่ดีขึ้น บริษัทไม่ได้แยกว่าในตัวเลขนี้เป็นค่าปล่อยเท่าไร
มุมมองของผม งานเปิดตัวให้ตัวเลขเชิงเหตุผล แต่ยังไม่ได้ให้ตัวเลขจุดคุ้มทุน เช่น ต้นทุนต่อเที่ยวของ Blacklift ค่าปล่อยต่อดวงที่จ่ายอยู่วันนี้ และเงินลงทุนรวมจนถึงบินได้เดือนละ 2 เที่ยว การคำนวณว่าคุ้มหรือไม่จึงยังทำไม่ได้ สิ่งที่พูดได้คือถ้าบินได้ตามเป้า 72 ดวงต่อปีจริง เงินที่ประหยัดได้ต่อดวงจะคูณด้วยจำนวนดวงที่มาก แต่ถ้าเลื่อนหรือบินไม่สำเร็จ เงิน $900M ที่จ่าย Firefly บวกเงินลงทุนส่วนอื่นจะเป็นต้นทุนที่ยังไม่ได้อะไรกลับมา
อีกมุมที่บริษัทพูดถึงคือคุณค่าเชิงยุทธศาสตร์ ซีอีโอบอกว่าการเป็นทั้งผู้สร้างดาวเทียมสื่อสารที่ใหญ่ที่สุดในวงโคจรต่ำและมีจรวดส่งเอง ทำให้บริษัทสำคัญต่อรัฐบาลสหรัฐฯ มากขึ้น ส่วนเรื่องใบอนุญาต เขาบอกว่าความเสี่ยงลดลงเพราะประเทศต้องการรักษาความเหนือกว่าด้านอวกาศไม่ให้จีนแซง (ถอดความ) ข้อนี้มีน้ำหนักในเชิงความสัมพันธ์ แต่แปลงเป็นตัวเลขรายได้ไม่ได้โดยตรง
ก่อนตอบว่าเงินพอไหม ต้องดูก่อนว่าบริษัทใช้เงินไปเท่าไรในแต่ละไตรมาส ตารางนี้ใช้เงินสดจากการดำเนินงานลบเงินจ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวร (ส่วนใหญ่คือดาวเทียมและค่าปล่อยจรวด) จากงบกระแสเงินสดใน 10-Q
เงินที่ใช้รายไตรมาส ($M)
| ไตรมาส | เงินสดจากการดำเนินงาน | จ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวร | เงินที่ใช้สุทธิ |
|---|---|---|---|
| Q3/2025 | −64.5 | −238.4 | −302.9 |
| Q4/2025 | +65.0 | −395.7 | −330.7 |
| Q1/2026 | −48.1 | −261.6 | −309.7 |
| Q2/2026 | −97.1 | −597.6 | −694.7 |
| Q3/2026 | −169.3 | −295.0 | −464.3 |
| 9 เดือนแรก 2026 | −314.5 | −1,154.2 | −1,468.7 |
จากข้อมูลงบการเงิน (XBRL) ใน 10-Q และ 10-K · รายไตรมาสคำนวณจากยอดสะสมลบกัน (คำนวณเอง) · ยังไม่รวมค่าคลื่นความถี่ที่จ่ายเป็นก้อนแยก
ไตรมาสล่าสุดบริษัทใช้เงินสุทธิราว $464M เงินสดจากการดำเนินงานติดลบลึกขึ้นเป็น $169M เพราะบริษัทจ้างคนเพิ่มและยังมีรายได้น้อย (รายได้ไตรมาส 3 อยู่ที่ $42.3M) ส่วนไตรมาส 2 ที่สูงถึง $695M มาจากจังหวะจ่ายค่าดาวเทียมและค่าปล่อยจรวด เป้าที่ซีเอฟโอให้สำหรับไตรมาส 4 คือเงินลงทุน $400–500M และค่าใช้จ่ายปรับแล้ว $130–140M ซึ่งรวมทีม Blacklift เข้าไปแล้ว
เงินที่มี กับหนี้ ณ 30 ก.ย. 2026
จากงบดุลและตารางหนี้ใน 10-Q ไตรมาส 3/2026 · เงินกู้ UBS มีเงินสดวางค้ำไว้ (ส่วนหนึ่งของเงินสดติดเงื่อนไข)
หนี้ส่วนใหญ่เป็นหุ้นกู้แปลงสภาพดอกเบี้ยต่ำราว 1.6–2.4% ต่อปี และครบกำหนดปี 2032 เป็นต้นไป ช่วงปี 2027–2028 จึงไม่มีหนี้ก้อนใหญ่ถึงกำหนดคืน ยกเว้นเงินกู้ UBS ที่มีเงินสดค้ำไว้แล้ว ไตรมาสนี้รายได้ดอกเบี้ยจากเงินฝากใกล้เคียงกับดอกเบี้ยจ่าย ภาระดอกเบี้ยวันนี้จึงยังไม่หนัก แต่ถ้าเงินสดลดลง รายได้ดอกเบี้ยก็ลดตาม
เริ่มจากสิ่งที่บริษัทเขียนไว้เองใน 10-Q มีสามประโยคที่ควรอ่านคู่กัน
นอกจากนี้ในคอลงบ 9 พ.ย. Wisniewski บอกว่ามีเงินทุนแบบไม่เพิ่มหุ้นราว $1.2B ที่อยู่ระหว่างเจรจาสำหรับปี 2027 ส่วนเล็กเป็นเงินอุดหนุน ที่เหลือเป็นเงินกู้แบบมีหลักประกันเพื่อซื้อสินทรัพย์ ก้อนใหญ่สุดน่าจะได้ราวกลางปี 2027 แปลว่าแผนของผู้บริหารเองมีการกู้อยู่แล้ว
เรื่องหนี้ก่อน หุ้นกู้แปลงสภาพทุกรุ่นครบกำหนดปี 2032–2036 ช่วงจากนี้ถึงปี 2028 จึงไม่มีหุ้นกู้ก้อนไหนต้องคืน หนี้ที่ถึงกำหนดในช่วงนี้มีแค่เงินกู้ UBS $420M ซึ่งบริษัทวางเงินสดค้ำไว้แล้ว (เงินสดติดเงื่อนไข $434.6M) เงินที่ใช้ได้จริงจึงเท่ากับเงินสด $3.2B หักส่วนที่ค้ำไว้ ได้ราว $2.8B (คำนวณเอง) ปัญหาของบริษัทจึงไม่ใช่การคืนหนี้ แต่เป็นเงินลงทุน
ต่อมาคือเงินที่ต้องจ่ายตั้งแต่ไตรมาส 4/2026 ถึงสิ้นปี 2028 รวม 9 ไตรมาส ผมรวบรวมจาก 10-Q และคำพูดผู้บริหาร ส่วนที่บริษัทไม่ให้ตัวเลขใช้สมมุติฐานแบบช่วง และบอกไว้ในตาราง
เงินที่ต้องใช้ ไตรมาส 4/2026 ถึงสิ้นปี 2028 (ประมาณ)
| รายการ | ประมาณ | ที่มา / สมมุติฐาน |
|---|---|---|
| ดาวเทียมให้ครบแผนราว 90 ดวง | $1.2–1.8B | ในวงโคจรแล้ว 12 ดวง เหลือราว 78 ดวง × $21–23M (ต้นทุนต่อดวงจาก 10-Q) · ลำดับ 14–28 สร้างเสร็จแล้ว บางส่วนจ่ายไปแล้ว ตัวจริงน่าจะต่ำกว่าขอบบน |
| ค่าใช้จ่ายดำเนินงาน | $1.25–1.5B | เป้าไตรมาส 4 ปรับแล้ว $130–140M แล้วสมมุติเพิ่มเป็น $140–170M ต่อไตรมาสเพราะทีมจรวด |
| Blacklift | $1.5–2.1B | จ่าย Firefly เป็นเงินสด $0.9B (10-Q) + เงินลงทุนส่วนอื่น ผู้บริหารบอกแค่ "หลายร้อยล้าน" ในปี 2027 ผมสมมุติปีละ $0.3–0.6B ทั้งปี 2027 และ 2028 |
| เงินที่ต้องใส่บริษัทร่วมทุนในญี่ปุ่น (J-LEO) | $1.0–1.4B | 10-Q: ราว $1.4B ในราวสามปี นับส่วนที่ตกในช่วงนี้ · เงินวนกลับมาเป็นค่าดาวเทียมที่ AST ขาย แต่ AST ต้องจ่ายต้นทุนสร้างเอง ผมจึงนับเป็นเงินออกเต็มจำนวน |
| ค่าคลื่น L-band และดอกเบี้ยสุทธิ | $0–0.35B | ค่าคลื่นอย่างน้อย $80M ต่อปี (เลือกจ่ายเป็นหุ้นได้) · ดอกเบี้ยหุ้นกู้ราว $66M ต่อปีถ้าไม่นับรุ่น 2032 ตอนนี้ดอกเบี้ยรับจากเงินฝากหักล้างได้ แต่จะลดลงตามเงินสด |
| รวมก่อนหักรายได้ | ราว $5–7B | คำนวณเอง |
| หัก รายได้ (ไม่นับเงินจาก J-LEO) | −$1.0–2.4B | ไตรมาส 4 ตามเป้า $61–111M · ปี 2027 สมมุติ $0.3–0.8B · ปี 2028 สมมุติ $0.6–1.5B (ผู้บริหาร: ราว $1B ใน 12 เดือนหลังเริ่มบริการเชิงพาณิชย์ ยังไม่มีวันเริ่ม) |
| เงินที่ต้องใช้สุทธิ | ราว $2.6–6B (กลางราว $4B) | เทียบกับเงินที่ใช้ได้จริงราว $2.8B |
จาก 10-Q ไตรมาส 3/2026 (ต้นทุนต่อดวง สัญญา Firefly J-LEO ค่าคลื่น ตารางหนี้) และคำพูดผู้บริหารในคอล 9 พ.ย. และงานเปิดตัว 12 พ.ย. 2026 · ช่วงตัวเลขที่ไม่มีในเอกสารเป็นสมมุติฐานของผู้เขียน · ไม่ใช่การคาดการณ์ของบริษัท
เมื่อเทียบกับเงินที่ใช้ได้จริงราว $2.8B กรณีที่ดีที่สุด คือรายได้มาเร็ว เงินลงทุนจรวดต่ำ และดาวเทียมจ่ายไปแล้วมาก จะใช้เงินสุทธิราว $2.6B พอแบบหวุดหวิดโดยแทบไม่เหลือเงินกันไว้ กรณีกลางจะขาดราว $1–1.5B และกรณีที่แย่จะขาดราว $3B (คำนวณเอง)
ถ้าหารแบบง่าย เงินที่ใช้สุทธิราว $0.45–0.7B ต่อไตรมาส เงินที่มีอยู่พอใช้ราว 4–6 ไตรมาส คือราวปลายปี 2027 ถึงครึ่งแรกปี 2028 ก่อนต้องใช้เงินก้อนใหม่ ตัวเลขนี้เป็นการหารแบบง่ายจากสมมุติฐาน ไม่ใช่การคาดการณ์ แต่สอดคล้องกับที่ 10-Q เขียนว่าเงินที่มีพอสำหรับ 12 เดือนข้างหน้า
ฝั่งที่สนับสนุนบริษัทก็มีน้ำหนัก บริษัทผลิตดาวเทียมขนาดใหญ่ได้เดือนละ 6 ดวง ทำชิ้นส่วนเองราว 95% และได้ทุนจากญี่ปุ่นราว $1B ผ่านบริษัทร่วมทุน การซื้อเครื่องยนต์ที่ทดสอบแล้วแทนการเริ่มจากศูนย์ก็เป็นการลดความเสี่ยงที่สมเหตุสมผล ประเด็นจึงอยู่ที่การทำตามแผน มากกว่าแนวคิดว่าถูกหรือผิด
ปฏิทินที่ควรดู
| เมื่อไร | ดูอะไร | ทำไมสำคัญ |
|---|---|---|
| ไตรมาส 4/2026 | ปิดดีล Firefly จ่าย $400M + หุ้น 10–14 ล้านหุ้น | เงินสดลดทันที และหุ้นเพิ่ม |
| ต้นไตรมาส 1/2027 | BB14–16 ขึ้นกับ SpaceX | ดาวเทียมรอที่ฐานมาตั้งแต่ ก.ย. |
| ไตรมาส 1/2027 | BB17–19 กับ New Glenn | Blue Origin กลับมาบินได้ตามแผนหรือไม่ |
| ม.ค. 2027 | ถังเชื้อเพลิงชุดแรกของ Blacklift เริ่มทดสอบ | หลักไมล์แรกที่ซีอีโอให้วันที่ไว้ |
| ก.พ.–มี.ค. 2027 | งบปี 2026: เงินสดสิ้นปี และเป้าเงินลงทุนปี 2027 รวม Blacklift | เห็นตัวเลข "หลายร้อยล้าน" ที่ชัดขึ้น |
| ปี 2027 | เที่ยวแรกของ Eclipse (Firefly) | Miranda ได้พิสูจน์ตัวเองในการบินจริง |
| กลางปี 2027 | ดาวเทียมราว 45 ดวง + เงินกู้ก้อนใหญ่จากแผน $1.2B | เงื่อนไขและดอกเบี้ยของเงินกู้ |
| ปลายปี 2028 | Blacklift บินครั้งแรก | เป้าหลักของโครงการ |
วันที่จากเป้าของบริษัทในงานเปิดตัว 10-Q และคอลงบ 9 พ.ย. 2026 · วันประกาศงบเป็นการประมาณจากรอบปกติ
ที่มา: งานเปิดตัว Blacklift ของ AST SpaceMobile (12 พ.ย. 2026) · รายงานไตรมาส (10-Q) ไตรมาส 3/2026 ยื่นต่อ ก.ล.ต.สหรัฐฯ 9 พ.ย. 2026 (สภาพคล่อง ต้นทุนต่อดวง หมายเหตุสัญญา Firefly และ J-LEO ตารางหนี้) · 8-K 6 พ.ย. 2026 · งบกระแสเงินสดจากข้อมูล XBRL บน sec.gov · สเปกจรวดจากหน้า Eclipse ของ Firefly และข่าว Spaceflight Now, Space.com, Payload, Light Reading · สถานะ Neutron และ Starship จากบทความงบ Rocket Lab และ SpaceX ไตรมาส 3/2026 ของเรา · คำพูดผู้บริหารเป็นการถอดความ · ตัวเลขที่เขียนว่าคำนวณเองเป็นการประมาณของผู้เขียน
สรุปธุรกิจ จุดแข็ง และความเสี่ยงของ AST SpaceMobile เป็นภาษาไทย อ่านจากเอกสารที่บริษัทยื่นต่อ ก.ล.ต.สหรัฐฯ
อ่านภาพรวมบริษัท AST SpaceMobile →บทความนี้จัดทำเพื่อการศึกษา เป็นการรวบรวมและอธิบายข้อมูลจากเอกสารที่บริษัทยื่นต่อหน่วยงานกำกับและงานแถลงของบริษัท ไม่ใช่คำแนะนำให้ซื้อหรือขายหลักทรัพย์ใด การลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจลงทุน