← กลับหน้าบทความ DaddyInvestor
บทความพิเศษ · AST SpaceMobile · งานเปิดตัว Blacklift 12 พ.ย. 2026

ทำไม AST SpaceMobile ต้องสร้างจรวดเอง — Blacklift จรวดงานเดียวสู่ 550 กม.

บริษัทดาวเทียมที่ส่งสัญญาณถึงมือถือได้โดยตรง กำลังจะสร้างจรวดของตัวเอง ผมถอดงานเปิดตัวมาเล่าว่าทำไมต้องทำ จรวดที่ทำงานเดียวง่ายกว่าจรวดรายอื่นจริงไหม และเงินที่มีอยู่พอถึงปี 2028 หรือเปล่า

อ่าน 18 นาที · พฤศจิกายน 2026 · อ่านได้ทุกระดับ
5 ดวง
BlueBird ต่อเที่ยว
ตามที่บริษัทประกาศ
ปลายปี 2028
เป้าบินครั้งแรก
ช่วงนี้ยังจ้างจรวดคนอื่น
$3.2B
เงินสดรวมเงินสดติดเงื่อนไข
ณ 30 ก.ย. 2026

วันที่ 12 พฤศจิกายน 2026 Abel Avellan ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของ AST SpaceMobile (ASTS) เปิดกล้องพาเดินในโรงงานที่เมือง Midland รัฐเท็กซัส ให้ดูดาวเทียม BlueBird ที่ประกอบเสร็จวางเรียงกัน เขาไล่ให้ดูว่าดาวเทียมลำดับที่ 14–28 สร้างเสร็จและพร้อมส่งภายในเดือนมกราคม ลำดับที่ 29–51 อยู่ในสายการผลิตด้วยอัตราเดือนละ 6 ดวง และบริษัทมีสัญญาปล่อยรองรับราว 100 ดวงในปี 2027–2028 ตามที่เขาเล่า

ปัญหาคือดาวเทียมที่สร้างเสร็จแล้วยังขึ้นฟ้าไม่ได้ทันที เพราะต้องรอคิวจรวดของบริษัทอื่น Scott Wisniewski ประธานบริษัทเล่าในช่วงสนทนาว่าบริษัทใช้เงินราว $20M ต่อสัปดาห์ ทั้งค่าดำเนินงานและค่าสร้างดาวเทียม ยิ่งรอนาน เงินก็ยิ่งออกโดยที่ดาวเทียมยังไม่ได้ทำเงิน (ถอดความ) งานนี้จึงเป็นการเปิดตัวจรวดชื่อ Blacklift ที่บริษัทจะสร้างเอง เพื่อส่งดาวเทียมของตัวเองโดยไม่ต้องรอใคร

บทความนี้เรียบเรียงจากงานเปิดตัว Blacklift (12 พ.ย. 2026) รายงานไตรมาส 3 (10-Q) และ 8-K ที่ AST SpaceMobile ยื่นต่อ ก.ล.ต.สหรัฐฯ และข่าวสถานะจรวดของรายอื่นถึงกลางเดือนพฤศจิกายน ส่วนตัวเลขงบไตรมาสแบบละเอียดอยู่ในบทความ งบ AST SpaceMobile ไตรมาส 3 ปี 2026

ในบทความนี้

  1. Blacklift คืออะไร
  2. ทำไมต้องสร้างจรวดเอง
  3. ซื้ออะไรจาก Firefly
  4. จรวดงานเดียว ง่ายกว่าจริงไหม
  5. เทียบกับจรวดรายอื่น
  6. คุ้มไหมในมุมเงิน
  7. เงินสด การเผาเงิน และหนี้
  8. เงินพอถึงปี 2028 ไหม
  9. อีกด้านของเหรียญ
  10. ผู้ถือหุ้นต้องติดตามอะไร

🗂️ ศัพท์ที่จะเจอ แปลเป็นภาษาคน

อ่านผ่านๆ ก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาดูตอนเจอคำเหล่านี้

วงโคจรต่ำ (LEO)
ความสูงราว 200–2,000 กม. จากพื้นโลก ดาวเทียม BlueBird อยู่ที่ราว 520–550 กม. ใกล้พอที่มือถือธรรมดาจะคุยด้วยได้
ท่อนจรวด (Stage)
จรวดแบ่งเป็นท่อนซ้อนกัน ท่อนล่างเผาเชื้อเพลิงหมดแล้วหลุดออก ท่อนบนจุดต่อ เหมือนวิ่งผลัด ไม้ต่อไม้
ใช้ซ้ำ (Reusable)
นำท่อนจรวดกลับมาลงจอดแล้วบินใหม่ แทนการทิ้งลงทะเล ลดต้นทุนต่อเที่ยวได้มาก
หัวจรวด (Fairing)
เปลือกครอบดาวเทียมที่ปลายจรวด ขนาดเปลือกเป็นตัวกำหนดว่าใส่ของชิ้นใหญ่ได้แค่ไหน ไม่ใช่แค่น้ำหนัก
Miranda / Vira
ชื่อเครื่องยนต์จรวดของ Firefly Aerospace (FLY) Miranda ใช้ท่อนล่าง Vira เป็นรุ่นที่ปรับมาใช้ในอวกาศสำหรับท่อนบน
ต้นทุนแบบเจ้าของ (Owner economics)
คำที่ผู้บริหารใช้ หมายถึงถ้าเป็นเจ้าของจรวดเอง จ่ายแค่ต้นทุน ไม่ต้องจ่ายกำไรให้บริษัทจรวด
หุ้นกู้แปลงสภาพ
หุ้นกู้ดอกเบี้ยต่ำที่ผู้ถือแปลงเป็นหุ้นได้ถ้าราคาหุ้นถึงระดับที่ตกลง ถ้าไม่ถึง บริษัทต้องคืนเงินต้นเมื่อครบกำหนด
เงินสดติดเงื่อนไข
เงินในบัญชีที่ใช้อย่างอื่นไม่ได้ เช่น เงินที่วางค้ำเงินกู้ไว้ AST มีราว $434.6M ส่วนใหญ่ค้ำเงินกู้ UBS

1. Blacklift คืออะไร

Blacklift เป็นจรวดสามท่อน ทำจากวัสดุคอมโพสิตทั้งลำ ท่อนแรกใช้เครื่องยนต์ Miranda 9 ตัว ท่อนที่สองใช้เครื่องยนต์ Vira 2 ตัว และท่อนที่สามใช้ Vira อีก 1 ตัว บริษัทเรียกว่าจรวดขนาด 20 ตัน ใส่ BlueBird ซ้อนกันได้สูงสุด 5 ดวงต่อเที่ยว และตั้งเป้าบินครั้งแรกปลายปี 2028 ตามที่ซีอีโอประกาศ

Blacklift ในตัวเลขที่บริษัทประกาศ

3 ท่อน
Miranda 9 ตัว · Vira 2 ตัว · Vira 1 ตัว · ท่อนแรกใช้ซ้ำได้
5 ดวง
BlueBird สูงสุดต่อเที่ยว ไปที่ความสูง 550 กม. อย่างเดียว
2 เที่ยว/เดือน
เป้าความถี่ ⇒ อย่างน้อย 72 ดวงต่อปี ตามที่ซีอีโอบอก
ปลายปี 2028
เป้าบินครั้งแรก · ก่อนหน้านั้นใช้ SpaceX Blue Origin และรายอื่น

จากงานเปิดตัว Blacklift 12 พ.ย. 2026 และ 10-Q ไตรมาส 3/2026 (บริษัทเรียกว่า "จรวดขนาด 20 ตัน") · ยังไม่มีสเปกน้ำหนักบรรทุกแยกออกมา

ซีอีโอเล่าว่าทีมรวมกับวิศวกรของ Firefly มีราว 350 คนแล้ว ใช้ระบบวัสดุเดียวกับที่ใช้สร้างโครงดาวเทียม และใช้เครื่องมือที่โรงงาน Midland มีอยู่แล้วสร้างถังเชื้อเพลิง เขาบอกว่าภายในเดือนมกราคม 2027 จะมีถังชุดแรกเริ่มทดสอบ และกำลังเริ่มสร้างถังชุดแรก 10 ชุด (ถอดความ) ส่วนฐานปล่อยจะใช้ Wallops ในรัฐเวอร์จิเนีย ที่เดียวกับจรวด Antares เดิมและจรวด Eclipse ของ Firefly ซึ่งบริษัทกำลังปรับปรุง

อุปกรณ์สำคัญอื่น เช่น ระบบควบคุมการบิน ระบบแยกท่อน และระบบทำลายจรวดกรณีฉุกเฉิน ซีอีโอบอกว่าใช้ชิ้นส่วนที่บินมาแล้วราว 10 ปี (ถอดความ) ช่วงสองปีข้างหน้าบริษัทยังจ้าง SpaceX, Blue Origin และรายอื่นส่งดาวเทียมราว 100 ดวงตามสัญญาที่มีอยู่ แล้วค่อยเริ่มใช้ Blacklift ตั้งแต่ปี 2028

2. ทำไมต้องสร้างจรวดเอง

ซีอีโอพูดชัดว่าบริษัทไม่ได้อยากเข้าธุรกิจจรวด และไม่ได้ทำเพราะชอบจรวด แต่ทำเพราะ "สร้างดาวเทียมได้เร็วกว่าที่หาจรวดมาส่งได้" (ถอดความ) เมื่ออ่านคำตอบในช่วงสนทนาทั้งหมด ผมสรุปเหตุผลของบริษัทได้ 4 ข้อ

มีอีกประเด็นที่ผู้ดำเนินรายการถามตรงๆ คือ SpaceX มีบริการ Starlink ซึ่งในแง่หนึ่งเป็นคู่แข่ง ความสัมพันธ์จะเป็นอย่างไร Wisniewski ตอบว่าบริษัทจะยังทำงานกับผู้ให้บริการจรวดรายอื่นต่อไปตามปกติของวงการ (ถอดความ) ผมมองว่าคำตอบนี้สุภาพ แต่การที่บริษัทหนึ่งต้องพึ่งจรวดของคู่แข่งทางอ้อมก็เป็นเหตุผลเชิงกลยุทธ์ที่เข้าใจได้

เหตุการณ์ปีนี้ช่วยอธิบายว่าทำไมเรื่องจรวดถึงกลายเป็นคอขวด BlueBird ขึ้นฟ้าได้จริงด้วยจรวด 3 ชนิด และเจอปัญหาจากจรวดที่ไม่ได้อยู่ในมือบริษัทหลายครั้ง

BlueBird รุ่นใหม่กับจรวดที่ใช้ส่ง: เกิดอะไรขึ้นบ้าง

  1. ธ.ค. 2025BB6 ขึ้นกับจรวด LVM3 ของอินเดีย ทางอินเดียระบุว่าเป็นของหนักที่สุดที่จรวดของประเทศเคยส่ง
  2. 19 เม.ย. 2026BB7 ขึ้นกับ New Glenn ของ Blue Origin แต่ท่อนบนส่งไปต่ำกว่าแผน ดาวเทียมต้องถูกนำออกจากวงโคจร
  3. 28 พ.ค. 2026New Glenn ระเบิดที่ฐานปล่อยระหว่างทดสอบจุดเครื่องยนต์ (ไม่มีดาวเทียม AST บนจรวด) หุ้น ASTS ลงราว 17% ในวันถัดมา
  4. 17 มิ.ย. / 5 ส.ค.Falcon 9 ของ SpaceX ส่ง BB8–10 และ BB11–13 สำเร็จ เที่ยวละ 3 ดวง
  5. ก.ย. 2026BB14–16 ส่งถึงแหลมคานาเวอรัลแล้ว รอ SpaceX ยืนยันวันปล่อย
  6. 6 / 12 พ.ย.ประกาศดีลเครื่องยนต์กับ Firefly และเปิดตัว Blacklift
  7. ปลายปี 2028เป้า Blacklift บินครั้งแรก

จาก 10-Q ไตรมาส 3/2026 และข่าว Spaceflight Now / Space.com / Payload · วันที่ในอนาคตเป็นเป้าของบริษัท

มุมมองของผม เหตุผลข้อแรกและข้อสองหนักแน่นที่สุด ดาวเทียมที่สร้างเสร็จแล้วรอเป็นเดือนคือเงินที่จมอยู่เฉยๆ และเป้าที่บริษัทเคยให้ว่าจะมีดาวเทียมราว 45 ดวงในวงโคจรก็เลื่อนจากปี 2026 ไปกลางปี 2027 แล้ว แต่ Blacklift แก้ปัญหานี้ได้หลังปลายปี 2028 เท่านั้น ระหว่างนี้บริษัทยังต้องพึ่งจรวดของคนอื่นเหมือนเดิม

3. ซื้ออะไรจาก Firefly

ซีอีโอเล่าว่าการออกแบบจรวดใหม่ทั้งลำอาจใช้เวลาเกินสิบปี และราว 80% ของเวลานั้นหมดไปกับเครื่องยนต์ (ถอดความ) บริษัทจึงซื้อสิทธิผลิตเครื่องยนต์จาก Firefly Aerospace ที่พัฒนาเครื่องยนต์และจรวดมากว่าสิบปี พร้อมสิทธิใช้เครื่องมือทดสอบ กำลังการผลิต และทีมวิศวกรหลายร้อยคน เขาเรียกว่า "เริ่มจากเบสสาม" แทนที่จะเริ่มจากศูนย์

เงินที่ AST จ่ายให้ Firefly ตามสัญญา

รายการมูลค่าได้อะไร
สิทธิผลิตเครื่องยนต์ตลอดไป (เงินสด)$400Mสร้าง Miranda และ Vira เองได้ จ่ายตอนปิดดีล คาดว่าไตรมาส 4/2026
สิทธิผลิตเครื่องยนต์ (หุ้นใหม่)10–14 ล้านหุ้น2.4 ล้านหุ้นขายได้ทันที ที่เหลือทยอยปลดล็อกที่ 6 เดือน 1 ปี และ 3 ปี
ค่าเครื่องยนต์จรวด 3 ลำแรก$250MMiranda 27 ตัว + Vira 9 ตัว (รวม 36 ตัว)
ค่าบริการวิศวกรรม 3 ปี$250Mทีมและเครื่องมือของ Firefly ช่วยพัฒนา
รวมส่วนที่เป็นเงินสด$900Mบวกหุ้นใหม่ ข่าวรายงานมูลค่ารวมเกิน $1.3B

จาก 10-Q ไตรมาส 3/2026 หมายเหตุเหตุการณ์ภายหลัง และ 8-K 6 พ.ย. 2026 · จำนวนเครื่องยนต์ตามที่ Firefly และข่าวรายงาน · รวมเงินสดคำนวณเอง

ฝั่งความพร้อมของเครื่องยนต์ ซีอีโอบอกว่าเครื่องยนต์ผ่านการจุดทดสอบรวมกว่า 4,200 วินาที เท่ากับการบินขึ้นของท่อนแรก 10 ครั้ง และทดสอบที่แรงขับเกินความต้องการ 110% เขาใช้คำว่า "พร้อมบิน" (ถอดความ) ส่วน Firefly ระบุว่า Miranda มีแรงขับราว 230,000 ปอนด์ และผ่านการจุดทดสอบกว่า 175 ครั้ง

สิ่งที่ผู้อ่านควรรู้คือ Miranda ยังไม่เคยบินขึ้นวงโคจรจริง เครื่องยนต์รุ่นนี้ทำมาเพื่อจรวด Eclipse ของ Firefly ที่พัฒนาร่วมกับ Northrop Grumman ซึ่งเลื่อนเที่ยวแรกไปไม่ก่อนปี 2027 ประวัติการบินจริงที่ซีอีโอพูดถึงจึงเป็นของชิ้นส่วนอื่น เช่น ระบบควบคุมการบิน ไม่ใช่ตัวเครื่องยนต์ (ผมอธิบายเพิ่มเอง) การทดสอบบนพื้นดินเป็นก้าวที่จำเป็น แต่จรวดใหม่หลายลำเจอปัญหาตอนบินจริงแม้ทดสอบภาคพื้นผ่านมาแล้ว

อีกด้านหนึ่ง ซีอีโอบอกว่าบริษัทจะสร้างกำลังผลิตเครื่องยนต์ของตัวเองให้เร็ว เพราะต้องการทำเองให้ได้ราว 95% แบบเดียวกับดาวเทียมที่บริษัทผลิตชิ้นส่วนเองราว 95% (ถอดความ) การที่ Eclipse ใช้ Miranda แบบเดียวกันจึงเป็นข้อดี ถ้า Eclipse บินสำเร็จในปี 2027 ก็เท่ากับเครื่องยนต์ได้พิสูจน์ตัวเองก่อน Blacklift

4. จรวดงานเดียว ง่ายกว่าจริงไหม

ซีอีโอย้ำหลายครั้งว่า Blacklift ทำแค่อย่างเดียว คือส่ง BlueBird ไปที่ 550 กม. ไม่ไปดวงจันทร์ ไม่ไปดาวอังคาร และไม่ต้องกลับลำกลางอวกาศ เขาใช้หลักออกแบบว่า "ชิ้นส่วนที่ดีที่สุดคือชิ้นที่ไม่ต้องมี ขั้นตอนที่ดีที่สุดคือขั้นที่ไม่ต้องทำ" เพราะถ้าเริ่มด้วยความต้องการหลายข้อ ความซับซ้อนจะทบกันไปเรื่อยๆ (ถอดความ) คำถามคือ จรวดที่ทำงานเดียวจะง่ายกว่าจรวดอเนกประสงค์ของรายอื่นได้แค่ไหน

ความยากของจรวดไม่ได้อยู่ที่ความสูง แต่อยู่ที่ความเร็ว

การขึ้นไปถึงความสูง 550 กม. ไม่ใช่ส่วนที่ยากที่สุด ส่วนที่ยากคือการทำให้ดาวเทียมวิ่งรอบโลกได้โดยไม่ตกลงมา ซึ่งต้องเร็วราว 7.6 กม. ต่อวินาที หรือราว 27,000 กม. ต่อชั่วโมง ซีอีโอเปรียบว่าดาวเทียมเคลื่อนที่เร็วราวสองเท่าของกระสุนปืน เมื่อนับแรงที่เสียไปกับการต้านแรงดึงดูดและอากาศ จรวดทุกลำที่ไปวงโคจรต่ำต้องสร้างความเร็วรวมราว 9–10 กม. ต่อวินาที ไม่ว่าจะเป็นของบริษัทไหน (ผมอธิบายเพิ่มเอง)

เปรียบให้เห็นภาพ เหมือนขว้างลูกบอลให้ไกลจนตกเลยขอบโลกไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ขว้างขึ้นตรงๆ ให้สูง การไป 550 กม. แทน 400 กม. ใช้แรงเพิ่มไม่มาก ความยากหลักจึงเท่ากับจรวดวงโคจรต่ำทุกลำ สิ่งที่ "งานเดียว" ช่วยได้จริงคือเรื่องอื่นรอบตัวจรวด

งานเดียวช่วยอะไร และไม่ช่วยอะไร

ช่วยให้ง่ายขึ้น

ตามที่ผู้บริหารอธิบาย + ผมเสริม

  1. ไม่ต้องจุดเครื่องยนต์ซ้ำหลายรอบเพื่อไปวงโคจรสูงหรือดวงจันทร์
  2. ของบรรทุกแบบเดียว ⇒ หัวจรวดแบบเดียว วิธีซ้อนดาวเทียมแบบเดียว ทดสอบแรงกดที่โรงงานได้ล่วงหน้า
  3. บินเส้นทางเดิมทุกเที่ยว ⇒ ทีมเรียนรู้เร็ว ทำซ้ำได้
  4. ลูกค้าคือตัวเอง ⇒ ไม่ต้องรอลูกค้ารายอื่นหรือปรับตามคำขอของใคร
  5. มี 3 ท่อน ⇒ ท่อนแรกขึ้นไม่สูงไม่เร็วเท่าจรวดสองท่อน กลับลงมาใช้ซ้ำง่ายกว่า (ซีอีโอให้เหตุผลนี้)
ลดงานออกแบบและงานปฏิบัติการ

ไม่ได้ทำให้ง่ายขึ้น

ความเสี่ยงหลักของจรวดใหม่ทุกลำ

  1. ความเร็วรวม 9–10 กม./วินาที เท่ากับจรวดวงโคจรต่ำทุกลำ
  2. เครื่องยนต์ต้องทำงานในอากาศจริง (ซีอีโอเองบอกว่าเครื่องยนต์คือส่วนยากที่สุด)
  3. ถังคอมโพสิตขนาดใหญ่ต้องผลิตได้ทีละมากและไม่รั่ว
  4. มี 3 ท่อน ⇒ จุดแยกท่อนและจุดจุดเครื่องกลางอากาศเพิ่มขึ้นเป็น 2 ครั้ง
  5. การนำท่อนแรกกลับมาลงจอด ใบอนุญาต และฐานปล่อย
เที่ยวแรกๆ ของจรวดใหม่มักไม่ราบรื่น

ฝั่งซ้ายมาจากคำอธิบายของซีอีโอในงานเปิดตัว · ความเร็วรวมและข้อสังเกตเรื่องจุดแยกท่อนเป็นคำอธิบายของผม

มุมมองของผม คำว่า "งานเดียว" ทำให้ Blacklift ง่ายกว่าจรวดอเนกประสงค์ในเรื่องข้อกำหนด การทดสอบ และการทำซ้ำ ซึ่งเป็นเรื่องจริงและมีค่า แต่ส่วนที่ทำให้จรวดใหม่ล้มเหลวบ่อยที่สุด คือเครื่องยนต์ การแยกท่อน และการผลิตถังให้ได้คุณภาพ ยังอยู่ครบ ตัวอย่างใกล้ตัวคือ Neutron ของ Rocket Lab ที่เลื่อนเที่ยวแรกไปปี 2027 หลังเจอปัญหาการผลิตถังเชื้อเพลิง ทั้งที่ Rocket Lab ส่งจรวด Electron มาแล้วหลายสิบเที่ยว และ Alpha ของ Firefly เองก็ไม่ถึงวงโคจรในเที่ยวแรกเมื่อปี 2021

อีกเรื่องที่น่าสนใจคือการเลือกสามท่อน จรวดใช้ซ้ำที่คนรู้จักอย่าง Falcon 9, New Glenn และ Neutron เป็นจรวดสองท่อน ซีอีโอยอมรับเองว่าการเพิ่มท่อนขัดกับหลัก "ชิ้นส่วนที่ดีที่สุดคือชิ้นที่ไม่ต้องมี" แต่เลือกเพราะอยากให้ท่อนแรกกลับมาใช้ซ้ำได้ง่ายจริงๆ (ถอดความ) แปลว่าบริษัทแลกความซับซ้อนตอนบินขึ้น เพื่อความง่ายตอนนำท่อนแรกกลับ

5. เทียบกับจรวดรายอื่น

จรวดแต่ละลำไม่ได้มีความสูงตายตัว จรวดส่งของได้หลายความสูง แต่ยิ่งไปสูง ยิ่งบรรทุกได้น้อยลง ตัวเลขบรรทุกที่บริษัทจรวดประกาศมักวัดที่วงโคจรอ้างอิงที่ต่ำกว่า 550 กม. ตัวเลขในตารางข้างล่างจึงใช้ดูขนาดคร่าวๆ ไม่ได้แปลว่าส่งไปที่ 550 กม. ได้เท่านั้น อีกเรื่องคือดาวเทียม BlueBird รุ่นใหม่หนักราว 6 ตัน และแผงเสาอากาศใหญ่ หัวจรวดต้องกว้างพอด้วย น้ำหนักอย่างเดียวจึงไม่พอ

จรวดที่เกี่ยวข้องกับ AST SpaceMobile และคู่แข่งในตลาดจรวด

จรวดบริษัทบรรทุกสู่วงโคจรต่ำสถานะ (พ.ย. 2026)BlueBird ต่อเที่ยว
ElectronRocket Lab (RKLB)ราว 0.3 ตันบินประจำ ไตรมาส 3 บิน 6 เที่ยวใส่ไม่ได้
NeutronRocket Lab (RKLB)13 ตัน (ใช้ซ้ำ) · 15 ตัน (ทิ้ง)เลื่อนเที่ยวแรกไปปี 2027ราว 2 ตามน้ำหนัก (คำนวณเอง)
AlphaFirefly (FLY)ราว 1 ตันรุ่น Block 2 เลื่อนเป็นไตรมาส 4/2026ใส่ไม่ได้
EclipseFirefly + Northrop Grumman16.3 ตันเที่ยวแรกไม่ก่อนปี 2027 · Miranda 7 ตัวราว 2 ตามน้ำหนัก (คำนวณเอง)
BlackliftAST SpaceMobile (ASTS)"จรวดขนาด 20 ตัน"เป้าปลายปี 2028 · Miranda 9 ตัวสูงสุด 5 (ตามบริษัท)
Falcon 9SpaceX (SPCX)22.8 ตัน (ทิ้ง)บินประจำ ท่อนแรกใช้ซ้ำ3 (ส่งจริงปีนี้ 2 เที่ยว)
New GlennBlue Origin (ไม่ได้จดทะเบียน)45 ตันระเบิดที่ฐาน พ.ค. 2026 · เที่ยว BB17–19 เป้าไตรมาส 1/2027เที่ยวหน้า 3 · หัวจรวด 7 ม. รายงานว่าใส่ได้ถึง 8
Starship V3SpaceX (SPCX)เกิน 100 ตัน ใช้ซ้ำทั้งลำ (ตามที่ SpaceX บอก)ขึ้นวงโคจรครั้งแรกปลาย ก.ย. 2026AST ยังไม่ได้ใช้
LVM3ISRO (อินเดีย)—ส่ง BB6 ธ.ค. 20251

ตัวเลขบรรทุกตามที่แต่ละบริษัทระบุ (วัดที่วงโคจรอ้างอิงต่างกัน) · สถานะจากบทความงบ Rocket Lab และ SpaceX ไตรมาส 3/2026 ของเรา ข่าว Spaceflight Now และหน้า Eclipse ของ Firefly · "ราว 2 ตามน้ำหนัก" = 13–16 ตัน ÷ ราว 6 ตัน ยังไม่นับขนาดหัวจรวด

จากตาราง Blacklift อยู่ในรุ่นเดียวกับ Neutron และ Eclipse ซึ่งเป็นจรวดขนาดกลางที่ยังไม่เคยบินทั้งคู่ ส่วนรายที่บินจริงและพิสูจน์แล้วมีแค่ Falcon 9 สำหรับงานของ AST ข้อได้เปรียบที่บริษัทอ้างจึงไม่ใช่ว่าจรวดใหญ่กว่า แต่คือการออกแบบให้พอดีกับดาวเทียมของตัวเอง และบินได้บ่อยตามตารางที่บริษัทกำหนดเอง

Peter Beck ซีอีโอของ Rocket Lab ตอบเรื่องนี้ในคอลงบของ Rocket Lab ว่าความจุจรวดในตลาดตึงมาก ต่อให้ Neutron บินแล้วก็ยังไม่พอสำหรับความต้องการ (ถอดความจากบทความงบ Rocket Lab ของเรา) ข้อนี้สนับสนุนเหตุผลของ AST ว่าการหาจรวดไม่ใช่เรื่องที่เงินแก้ได้อย่างเดียว

ตัวเลขที่ยังไม่ลงตัว: ซีอีโอบอกว่าดาวเทียมหนึ่งดวงหนัก "ราว 5 ตัน" และ Blacklift ใส่ได้ 5 ดวง ส่วนข่าวการปล่อย BB8–10 รายงานว่า BlueBird รุ่นใหม่หนักราว 6 ตัน ถ้าคูณตรงๆ จะได้ 25–30 ตัน มากกว่าคำว่า "จรวดขนาด 20 ตัน" บริษัทยังไม่ได้แยกว่า 20 ตันหมายถึงน้ำหนักบรรทุกหรือขนาดจรวด และดาวเทียมรุ่นหลังอาจเบาลง เรื่องนี้ควรรอสเปกจริงก่อนสรุป

6. คุ้มไหมในมุมเงิน

ผู้ดำเนินรายการถามตรงว่าเงินลงทุนก้อนใหญ่ขนาดนี้คุ้มอย่างไร Wisniewski ตอบว่าบริษัทถามตัวเองว่าโครงการนี้สร้างมูลค่าเท่าไร แล้วจำกัดต้นทุนส่วนเพิ่มให้อยู่ในกรอบ ปีหน้าจะมีเงินลงทุนเพิ่มอีก "หลายร้อยล้านดอลลาร์" เพื่อไปถึงเที่ยวบินแรก แลกกับต้นทุนแบบเจ้าของที่ต่ำกว่าราคาตลาดราว 75% (ถอดความ)

ข้อมูลที่ใช้ประกอบได้จาก 10-Q คือบริษัทประมาณต้นทุนเฉลี่ยของดาวเทียมรุ่นใหม่ รวมวัสดุและค่าปล่อยจรวด อยู่ที่ราว $21–23M ต่อดวง สำหรับกลุ่มดาวเทียมกว่า 90 ดวง โดยดวงแรกๆ แพงกว่านี้และค่อยๆ ถูกลงเมื่อได้สัญญาปล่อยที่ดีขึ้น บริษัทไม่ได้แยกว่าในตัวเลขนี้เป็นค่าปล่อยเท่าไร

มุมมองของผม งานเปิดตัวให้ตัวเลขเชิงเหตุผล แต่ยังไม่ได้ให้ตัวเลขจุดคุ้มทุน เช่น ต้นทุนต่อเที่ยวของ Blacklift ค่าปล่อยต่อดวงที่จ่ายอยู่วันนี้ และเงินลงทุนรวมจนถึงบินได้เดือนละ 2 เที่ยว การคำนวณว่าคุ้มหรือไม่จึงยังทำไม่ได้ สิ่งที่พูดได้คือถ้าบินได้ตามเป้า 72 ดวงต่อปีจริง เงินที่ประหยัดได้ต่อดวงจะคูณด้วยจำนวนดวงที่มาก แต่ถ้าเลื่อนหรือบินไม่สำเร็จ เงิน $900M ที่จ่าย Firefly บวกเงินลงทุนส่วนอื่นจะเป็นต้นทุนที่ยังไม่ได้อะไรกลับมา

อีกมุมที่บริษัทพูดถึงคือคุณค่าเชิงยุทธศาสตร์ ซีอีโอบอกว่าการเป็นทั้งผู้สร้างดาวเทียมสื่อสารที่ใหญ่ที่สุดในวงโคจรต่ำและมีจรวดส่งเอง ทำให้บริษัทสำคัญต่อรัฐบาลสหรัฐฯ มากขึ้น ส่วนเรื่องใบอนุญาต เขาบอกว่าความเสี่ยงลดลงเพราะประเทศต้องการรักษาความเหนือกว่าด้านอวกาศไม่ให้จีนแซง (ถอดความ) ข้อนี้มีน้ำหนักในเชิงความสัมพันธ์ แต่แปลงเป็นตัวเลขรายได้ไม่ได้โดยตรง

7. เงินสด การเผาเงิน และหนี้

ก่อนตอบว่าเงินพอไหม ต้องดูก่อนว่าบริษัทใช้เงินไปเท่าไรในแต่ละไตรมาส ตารางนี้ใช้เงินสดจากการดำเนินงานลบเงินจ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวร (ส่วนใหญ่คือดาวเทียมและค่าปล่อยจรวด) จากงบกระแสเงินสดใน 10-Q

เงินที่ใช้รายไตรมาส ($M)

ไตรมาสเงินสดจากการดำเนินงานจ่ายซื้อสินทรัพย์ถาวรเงินที่ใช้สุทธิ
Q3/2025−64.5−238.4−302.9
Q4/2025+65.0−395.7−330.7
Q1/2026−48.1−261.6−309.7
Q2/2026−97.1−597.6−694.7
Q3/2026−169.3−295.0−464.3
9 เดือนแรก 2026−314.5−1,154.2−1,468.7

จากข้อมูลงบการเงิน (XBRL) ใน 10-Q และ 10-K · รายไตรมาสคำนวณจากยอดสะสมลบกัน (คำนวณเอง) · ยังไม่รวมค่าคลื่นความถี่ที่จ่ายเป็นก้อนแยก

ไตรมาสล่าสุดบริษัทใช้เงินสุทธิราว $464M เงินสดจากการดำเนินงานติดลบลึกขึ้นเป็น $169M เพราะบริษัทจ้างคนเพิ่มและยังมีรายได้น้อย (รายได้ไตรมาส 3 อยู่ที่ $42.3M) ส่วนไตรมาส 2 ที่สูงถึง $695M มาจากจังหวะจ่ายค่าดาวเทียมและค่าปล่อยจรวด เป้าที่ซีเอฟโอให้สำหรับไตรมาส 4 คือเงินลงทุน $400–500M และค่าใช้จ่ายปรับแล้ว $130–140M ซึ่งรวมทีม Blacklift เข้าไปแล้ว

เงินที่มี กับหนี้ ณ 30 ก.ย. 2026

$3.2B
เงินสดรวมเงินสดติดเงื่อนไข · ในนั้นติดเงื่อนไข $434.6M
$4.16B
หนี้ (เงินต้น) · หุ้นกู้แปลงสภาพ $3.70B ครบปี 2032–2036 + เงินกู้ UBS $420M
390 ล้าน
หุ้นทุกชั้นรวม · บวกหุ้นที่จะออกให้ Firefly อีก 10–14 ล้านหุ้น
~$10B
เงินที่ระดมมาตลอดประวัติบริษัท ตามที่ Wisniewski บอก

จากงบดุลและตารางหนี้ใน 10-Q ไตรมาส 3/2026 · เงินกู้ UBS มีเงินสดวางค้ำไว้ (ส่วนหนึ่งของเงินสดติดเงื่อนไข)

หนี้ส่วนใหญ่เป็นหุ้นกู้แปลงสภาพดอกเบี้ยต่ำราว 1.6–2.4% ต่อปี และครบกำหนดปี 2032 เป็นต้นไป ช่วงปี 2027–2028 จึงไม่มีหนี้ก้อนใหญ่ถึงกำหนดคืน ยกเว้นเงินกู้ UBS ที่มีเงินสดค้ำไว้แล้ว ไตรมาสนี้รายได้ดอกเบี้ยจากเงินฝากใกล้เคียงกับดอกเบี้ยจ่าย ภาระดอกเบี้ยวันนี้จึงยังไม่หนัก แต่ถ้าเงินสดลดลง รายได้ดอกเบี้ยก็ลดตาม

8. เงินพอถึงปี 2028 ไหม

เริ่มจากสิ่งที่บริษัทเขียนไว้เองใน 10-Q มีสามประโยคที่ควรอ่านคู่กัน

นอกจากนี้ในคอลงบ 9 พ.ย. Wisniewski บอกว่ามีเงินทุนแบบไม่เพิ่มหุ้นราว $1.2B ที่อยู่ระหว่างเจรจาสำหรับปี 2027 ส่วนเล็กเป็นเงินอุดหนุน ที่เหลือเป็นเงินกู้แบบมีหลักประกันเพื่อซื้อสินทรัพย์ ก้อนใหญ่สุดน่าจะได้ราวกลางปี 2027 แปลว่าแผนของผู้บริหารเองมีการกู้อยู่แล้ว

เรื่องหนี้ก่อน หุ้นกู้แปลงสภาพทุกรุ่นครบกำหนดปี 2032–2036 ช่วงจากนี้ถึงปี 2028 จึงไม่มีหุ้นกู้ก้อนไหนต้องคืน หนี้ที่ถึงกำหนดในช่วงนี้มีแค่เงินกู้ UBS $420M ซึ่งบริษัทวางเงินสดค้ำไว้แล้ว (เงินสดติดเงื่อนไข $434.6M) เงินที่ใช้ได้จริงจึงเท่ากับเงินสด $3.2B หักส่วนที่ค้ำไว้ ได้ราว $2.8B (คำนวณเอง) ปัญหาของบริษัทจึงไม่ใช่การคืนหนี้ แต่เป็นเงินลงทุน

ต่อมาคือเงินที่ต้องจ่ายตั้งแต่ไตรมาส 4/2026 ถึงสิ้นปี 2028 รวม 9 ไตรมาส ผมรวบรวมจาก 10-Q และคำพูดผู้บริหาร ส่วนที่บริษัทไม่ให้ตัวเลขใช้สมมุติฐานแบบช่วง และบอกไว้ในตาราง

เงินที่ต้องใช้ ไตรมาส 4/2026 ถึงสิ้นปี 2028 (ประมาณ)

รายการประมาณที่มา / สมมุติฐาน
ดาวเทียมให้ครบแผนราว 90 ดวง$1.2–1.8Bในวงโคจรแล้ว 12 ดวง เหลือราว 78 ดวง × $21–23M (ต้นทุนต่อดวงจาก 10-Q) · ลำดับ 14–28 สร้างเสร็จแล้ว บางส่วนจ่ายไปแล้ว ตัวจริงน่าจะต่ำกว่าขอบบน
ค่าใช้จ่ายดำเนินงาน$1.25–1.5Bเป้าไตรมาส 4 ปรับแล้ว $130–140M แล้วสมมุติเพิ่มเป็น $140–170M ต่อไตรมาสเพราะทีมจรวด
Blacklift$1.5–2.1Bจ่าย Firefly เป็นเงินสด $0.9B (10-Q) + เงินลงทุนส่วนอื่น ผู้บริหารบอกแค่ "หลายร้อยล้าน" ในปี 2027 ผมสมมุติปีละ $0.3–0.6B ทั้งปี 2027 และ 2028
เงินที่ต้องใส่บริษัทร่วมทุนในญี่ปุ่น (J-LEO)$1.0–1.4B10-Q: ราว $1.4B ในราวสามปี นับส่วนที่ตกในช่วงนี้ · เงินวนกลับมาเป็นค่าดาวเทียมที่ AST ขาย แต่ AST ต้องจ่ายต้นทุนสร้างเอง ผมจึงนับเป็นเงินออกเต็มจำนวน
ค่าคลื่น L-band และดอกเบี้ยสุทธิ$0–0.35Bค่าคลื่นอย่างน้อย $80M ต่อปี (เลือกจ่ายเป็นหุ้นได้) · ดอกเบี้ยหุ้นกู้ราว $66M ต่อปีถ้าไม่นับรุ่น 2032 ตอนนี้ดอกเบี้ยรับจากเงินฝากหักล้างได้ แต่จะลดลงตามเงินสด
รวมก่อนหักรายได้ราว $5–7Bคำนวณเอง
หัก รายได้ (ไม่นับเงินจาก J-LEO)−$1.0–2.4Bไตรมาส 4 ตามเป้า $61–111M · ปี 2027 สมมุติ $0.3–0.8B · ปี 2028 สมมุติ $0.6–1.5B (ผู้บริหาร: ราว $1B ใน 12 เดือนหลังเริ่มบริการเชิงพาณิชย์ ยังไม่มีวันเริ่ม)
เงินที่ต้องใช้สุทธิราว $2.6–6B (กลางราว $4B)เทียบกับเงินที่ใช้ได้จริงราว $2.8B

จาก 10-Q ไตรมาส 3/2026 (ต้นทุนต่อดวง สัญญา Firefly J-LEO ค่าคลื่น ตารางหนี้) และคำพูดผู้บริหารในคอล 9 พ.ย. และงานเปิดตัว 12 พ.ย. 2026 · ช่วงตัวเลขที่ไม่มีในเอกสารเป็นสมมุติฐานของผู้เขียน · ไม่ใช่การคาดการณ์ของบริษัท

เมื่อเทียบกับเงินที่ใช้ได้จริงราว $2.8B กรณีที่ดีที่สุด คือรายได้มาเร็ว เงินลงทุนจรวดต่ำ และดาวเทียมจ่ายไปแล้วมาก จะใช้เงินสุทธิราว $2.6B พอแบบหวุดหวิดโดยแทบไม่เหลือเงินกันไว้ กรณีกลางจะขาดราว $1–1.5B และกรณีที่แย่จะขาดราว $3B (คำนวณเอง)

ถ้าหารแบบง่าย เงินที่ใช้สุทธิราว $0.45–0.7B ต่อไตรมาส เงินที่มีอยู่พอใช้ราว 4–6 ไตรมาส คือราวปลายปี 2027 ถึงครึ่งแรกปี 2028 ก่อนต้องใช้เงินก้อนใหม่ ตัวเลขนี้เป็นการหารแบบง่ายจากสมมุติฐาน ไม่ใช่การคาดการณ์ แต่สอดคล้องกับที่ 10-Q เขียนว่าเงินที่มีพอสำหรับ 12 เดือนข้างหน้า

มุมมองของผม: มีโอกาสไหมที่จะไม่กู้เลยถึงปี 2028? ผมมองว่าโอกาสต่ำ ด้วยเหตุผล 3 ข้อ ① แผนปี 2027 ของผู้บริหารเองมีเงินกู้แบบมีหลักประกันอยู่ในก้อน $1.2B ② 10-Q เขียนชัดว่ามีแผนระดมเงินเพิ่มทั้งหุ้นและหนี้ ③ เงินที่ต้องใช้สุทธิถึงปี 2028 ราว $2.6–6B มากกว่าเงินที่ใช้ได้จริงราว $2.8B ในเกือบทุกกรณี ถ้าบริษัทเลือกไม่กู้จริง ทางที่เหลือคือ ขายหุ้นเพิ่ม ซึ่งทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นเดิมเล็กลง ชะลอการลงทุน ซึ่ง 10-Q บอกว่าบริษัทเร่งหรือชะลอแผนได้ หรือรายได้มาเร็วกว่าที่สมมุติ ทุก $1B ที่เพิ่มขึ้นลดส่วนที่ขาดได้เท่ากัน คำถามที่ผู้ถือหุ้นควรถามจึงไม่ใช่ "จะกู้ไหม" แต่เป็น "จะหาเงินแบบไหน ดอกเบี้ยเท่าไร และจะเพิ่มหุ้นเท่าไร"

9. อีกด้านของเหรียญ

ฝั่งที่สนับสนุนบริษัทก็มีน้ำหนัก บริษัทผลิตดาวเทียมขนาดใหญ่ได้เดือนละ 6 ดวง ทำชิ้นส่วนเองราว 95% และได้ทุนจากญี่ปุ่นราว $1B ผ่านบริษัทร่วมทุน การซื้อเครื่องยนต์ที่ทดสอบแล้วแทนการเริ่มจากศูนย์ก็เป็นการลดความเสี่ยงที่สมเหตุสมผล ประเด็นจึงอยู่ที่การทำตามแผน มากกว่าแนวคิดว่าถูกหรือผิด

10. ผู้ถือหุ้นต้องติดตามอะไร

ปฏิทินที่ควรดู

เมื่อไรดูอะไรทำไมสำคัญ
ไตรมาส 4/2026ปิดดีล Firefly จ่าย $400M + หุ้น 10–14 ล้านหุ้นเงินสดลดทันที และหุ้นเพิ่ม
ต้นไตรมาส 1/2027BB14–16 ขึ้นกับ SpaceXดาวเทียมรอที่ฐานมาตั้งแต่ ก.ย.
ไตรมาส 1/2027BB17–19 กับ New GlennBlue Origin กลับมาบินได้ตามแผนหรือไม่
ม.ค. 2027ถังเชื้อเพลิงชุดแรกของ Blacklift เริ่มทดสอบหลักไมล์แรกที่ซีอีโอให้วันที่ไว้
ก.พ.–มี.ค. 2027งบปี 2026: เงินสดสิ้นปี และเป้าเงินลงทุนปี 2027 รวม Blackliftเห็นตัวเลข "หลายร้อยล้าน" ที่ชัดขึ้น
ปี 2027เที่ยวแรกของ Eclipse (Firefly)Miranda ได้พิสูจน์ตัวเองในการบินจริง
กลางปี 2027ดาวเทียมราว 45 ดวง + เงินกู้ก้อนใหญ่จากแผน $1.2Bเงื่อนไขและดอกเบี้ยของเงินกู้
ปลายปี 2028Blacklift บินครั้งแรกเป้าหลักของโครงการ

วันที่จากเป้าของบริษัทในงานเปิดตัว 10-Q และคอลงบ 9 พ.ย. 2026 · วันประกาศงบเป็นการประมาณจากรอบปกติ

🔭 สิ่งที่ยังไม่รู้ และควรติดตาม

สรุป: AST SpaceMobile สร้าง Blacklift เพราะผลิตดาวเทียมได้เร็วกว่าที่จะหาจรวดมาส่ง และการรอแต่ละสัปดาห์มีต้นทุนจริง การออกแบบให้ทำงานเดียวไปที่ 550 กม. ช่วยลดงานออกแบบและทำให้บินซ้ำได้ง่าย แต่ไม่ได้ลดความยากหลักของจรวดใหม่ คือเครื่องยนต์ การแยกท่อน และการผลิตถัง ซึ่งเครื่องยนต์ Miranda เองก็ยังไม่เคยบินจริง ด้านการเงิน หุ้นกู้ทุกรุ่นครบกำหนดหลังปี 2032 จึงไม่มีหนี้ก้อนใหญ่ต้องคืนก่อนปี 2028 แต่เงินลงทุนทั้งดาวเทียม จรวด และ J-LEO ทำให้ต้องใช้เงินสุทธิราว $2.6–6B ถึงสิ้นปี 2028 เทียบกับเงินที่ใช้ได้จริงราว $2.8B (ประมาณการของผม) และแผนปี 2027 ของผู้บริหารเองก็มีเงินกู้อยู่แล้ว ในมุมของผม การไม่กู้เลยถึงปี 2028 มีโอกาสต่ำ สิ่งที่ควรติดตามคือรูปแบบและต้นทุนของเงินที่จะหาเพิ่ม ควบคู่กับหลักไมล์ของจรวดตั้งแต่เดือนมกราคม 2027

ที่มา: งานเปิดตัว Blacklift ของ AST SpaceMobile (12 พ.ย. 2026) · รายงานไตรมาส (10-Q) ไตรมาส 3/2026 ยื่นต่อ ก.ล.ต.สหรัฐฯ 9 พ.ย. 2026 (สภาพคล่อง ต้นทุนต่อดวง หมายเหตุสัญญา Firefly และ J-LEO ตารางหนี้) · 8-K 6 พ.ย. 2026 · งบกระแสเงินสดจากข้อมูล XBRL บน sec.gov · สเปกจรวดจากหน้า Eclipse ของ Firefly และข่าว Spaceflight Now, Space.com, Payload, Light Reading · สถานะ Neutron และ Starship จากบทความงบ Rocket Lab และ SpaceX ไตรมาส 3/2026 ของเรา · คำพูดผู้บริหารเป็นการถอดความ · ตัวเลขที่เขียนว่าคำนวณเองเป็นการประมาณของผู้เขียน

อยากรู้ว่า AST SpaceMobile หาเงินจากอะไร?

สรุปธุรกิจ จุดแข็ง และความเสี่ยงของ AST SpaceMobile เป็นภาษาไทย อ่านจากเอกสารที่บริษัทยื่นต่อ ก.ล.ต.สหรัฐฯ

อ่านภาพรวมบริษัท AST SpaceMobile →

บทความนี้จัดทำเพื่อการศึกษา เป็นการรวบรวมและอธิบายข้อมูลจากเอกสารที่บริษัทยื่นต่อหน่วยงานกำกับและงานแถลงของบริษัท ไม่ใช่คำแนะนำให้ซื้อหรือขายหลักทรัพย์ใด การลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจลงทุน